مشق سکوت

تولدت مبارک کوچولو

...

جوان سنگتراش به شهر سنگی سفر کرد تا شاید بتواند کسی را نجات دهد از همان لحظه که وارد شهر شد شروع به کارکرد مقدار زیادی سنگ جمع آوری کرد که هر کدام برای مجسمه ای مناسب بود و اولین ضربه را بر سنگ زد....

من تنها دوستش دارم

اما شما به هم محتاج هستید

باید بیایی..

 

اگر می خواهی که مجسمه ها به انسان تبدیل شوند باید به انها نشان دهی که چقدر پستی و ریا غرق شده اند . تا وقتی که به زشتی زندگی شان پی نبرند هم چنان سنگ باقی خواهند ماند. تو باید برای هر کدام از آنها مجسمه ای بسازی که درست مانند خودشان باشد و مثل آیینه ای باشد که آنها خود را در داخل آن ببینند  اگر سنگی که می خواهی با آن مجسمه بسازی زیر ضربات تو شکست بدان که آن فرد هنوز باید سنگ بماند وبه اندازه کافی عذاب نکشیده است و تو باید به سراغ نفر بعدی بروی...

...سنگتراش از آن شهر رفت  و به سفر خود ادامه داد  تا اینکه روزی استاد پیر خود را دید و داستان شهر سنگی را برای او تعریف کرد استاد به او گفت مردم شهر دچار نفرین شده اند آنها انقدر ریا کار بوده اند که تمامی مسافرینی که از آن شهر می گذشته اند آنها را نفرین میکرده اند تا  اینکه روزی همه آنها سنگ شدند .سنگتراش پرسید : این نفرین چگونه از بین می رود ؟ استاد جواب داد : به تو خواهمگفت اما باید قول بدهی هر کدام از مردم سنگی که دوباه انسان  بشوند را انجا به خانه من بیاوری . سنگتراش قبو ل کرد.....

حداقل بگذار راحت بخوابم

روزی روزگاری در سرزمینی که مانند تمام سرزمینهای دیگر بود سنگتراشی زندگی میکرد  او میان شهرها میگشت و از هر شهری که می گذشت  چیزی بر دانسته هایش می افزود.  روزی به دروازه  شهری رسید که بسیار بی سر وصدا و آرام بود گویی تمام مردمان شهر مرده بودند . وقتی وارد شهر شد دید که مردمان شهر همه تبدیل به مجسمه هایی سنگی شده اند  و  نمی توانند از جای خود حرکت کنند تنها دیوانه ای را در شهر یافت که در شهر می گشت و  با صدای بلند می خندید .........

                           

                                                                                                     

سکوت میکنیم

چرا که حرفهای تکراری

دیگر برای آنها واقعی نیستند

اما من بازیگر بدی هستم

با اشتباهات زیاد

نمی توانم حقیقت را پنهان کنم

من همچنان به راه بیراهه خود ادامه میدهم

حقیقت؟؟

چیزی جز من جز تو جز ما هیچ حقیقتی نیست

من تمام حقیقت  هستم

و شما

و دیگران

من ای صبا ره رفتن به کوی دوست نمی دانم

تو میروی به سلامت ، سلام   ما   برسانی

دروغ همیشه زیباتر است !